Wilibrordkerk (Julianadorp)

De katholieken in de omgeving van Julianadorp en Koegras waren vooral bollenkwekers en arbeiders in de bollenbedrijven. Er was een klein noodkerkje aan de Langevliet, maar de katholieken hadden grote behoefte aan een eigen gebouw, want de afstand naar de OLVOO in de Visbuurt was te groot. De nieuwe kerk aan de Parkstraat, kreeg het aanzien van een bollenschuur; passend bij de omgeving en daarmee werd duidelijk dat het gebouw iets tijdelijks had, zodat het altijd nog als bollenschuur ingezet kan worden. Dat was ook de eis van de gemeente, het gebouw moest een agrarische bestemming kunnen krijgen. Tot een ander gebouw is het niet gekomen.

 

Het altaar is gebouwd door timmerman C. Langendijk die ook de katheder maakte, naar een ontwerp van pastoor Van Zeelst de eerste pastoor van de kerk. Verder bestond de inrichting uit een Godslamp, een oude Latijnse Bijbel met bijzondere illustraties en het tabernakel met de voor de communie bestemde hosties. In de loop van de jaren aanpassingen gedaan vooral aan de binnenzijde van het gebouw. In de kerk is een kleine luitklokje aanwezig met enkel twee jaartallen als randschrift: 1946-1947. Het is een geschenk van het marine personeel Hilversum en wordt tijdens de dienst gebruikt op het moment dat de voorganger naar voren loopt en de gemeente gaat staan. 

​

Een Rooms-Katholieke kerk is niets zonder kerkelijke kunst. In 2002 kon de Juliana-parochie een bijzonder kruisbeeld verwerven die boven het altaar werd geplaatst. Het is een fraai geschilderde calvariegroep van Lode Sengers, vermoedelijk in 1940 vervaardigd. Ook zijn kruiswegstaties opgehangen, die oorspronkelijk komen uit Naarden en in 1954 gemaakt zijn door de Arhemse kunstenaar Duschène.

​​

De luidklok in de klokkenstoel op het dak weegt 45 kg. en heeft geen randschrift of versiering. Voordat de mis aanvangt roept deze klok de parochianen op om te komen. Maar het werden er steeds minder. En nu is de afname van het aantal kerkgangers zo zorgwekkend dat het voortbestaan van de parochie in gevaar is. Het parochiebestuur zoekt naar wegen om de gemeenschap levend te houden en continuïteit aan de vieringen te geven, mogelijk in een andere of afgeslankte vorm.